Foto: Hernán Piñera

A Xunta de Galicia a través da propaganda e/ou a simulación pretende substituír os dereitos por esmolas. Lonxe de mudaren a desigualdade e a inxustiza crecentes, o goberno autonómico perpetúa coas súas políticas unhas estruturas que enchen os petos duns poucos a costa de facer negocios coas necesidades básicas de todas.

Un exemplo desta políticas é a convocatoria do ‘Tícket Eléctrico’: unha axuda para o pagamento de parte da factura eléctrica a familias con fillos menores a cargo con ingresos que non superen 798 €/mes ou 9.585 €/ano referidos a 2013.

A presión social unido ao desastre da anterior convocatoria trouxeron pequenas mudanzas, que nada disimulan o despropósito desta insuficiente axuda. A contía sube agora aos 90€ ao semestre para familias con menores, 150€ no caso daquelas que posúan o título de familia numerosa. Igual que a finais do pasado ano o tícket hai que presentalo telematicamente logo de achegar unha morea de documentos e acreditar unha vida na miseria absoluta ou ás portas dela.

Neste enlace deixamos un resumo desta convocatoria, onde aparece a documentación necesaria para facer a solicitude.

O pasado martes 28 de abril varias ducias de persoas, convocadas pola ODS-Coia, G.A.S. e a parroquia do Cristo da Vitoria, concentrámonos diante da delegación da Xunta de Galicia en Vigo para denunciar que non aceptamos “Ningún negocio coas nosas necesidades”. A través dun acto de entrega colectiva do ticket eléctrico deixamos de manifesto que esta medida nin remata coa pobreza enerxética, a cal sufrimos cada días máis fogares, nin serve para garantir o dereito ao subministro eléctrico, independentemente de ter ou non ingresos.

As respostas da Xunta a necesidades tan básicas como a electricidade é, ademais desta esmola asistencial en forma de ticket, son as seguintes:

– Unha chea de policía (secreta incluída) e gardas de seguridade, que coma en anteriores ocasións, estaban pendentes dos movementos dun grupo de persoas que acudían a denunciar a “mala vida” que nos ofrecen os poderes a través da presentación desta axuda.

– Un informe asinado polo xerente do INEGA (Instituto Enerxético de Galicia) en resposta á queixa feita na presentación colectiva do ticket eléctrico realizada o 24 de novembro de 2014. Chama a atención que a resposta chegou días antes de facer pública a convocatoria do acto na Xunta. Pero máis que a data da resposta o chocante é o contido da mesma. Por partes a comentamos:

– Solicitudes só por vía telemática: o INEGA xustifica a obrigatoriedade e exclusividade da presentación telemática das solicitude, no“alto número de solicitantes potenciais”. Compartimos ese argumento, pero unha cousa é que unha ampla maioría de persoas suframos para pagar as facturas da luz e outra diferente é que sexamos quen de cumprir os restritivos requisitos que establece a Xunta. E sempre e cando teñamos a capacidade de cursar unha solicitude que semella pensada para que non a presentemos.

– Negativa do Concello de Vigo a colaborar coa documentación: o Concello négase a emitir o ‘informe social’ da solicitante requirido na convocatoria. Un informe social absolutamente innecesario, xa que debería ser unicamente o nivel de renda o criterio para conceder ou denegar a axuda, non precisando dun informe dunha traballadora social para acreditar tal extremo.

– Impedimentos para tramitar a solicitude na Xunta: o xerente parece presumir de que o 24 de novembro mandaron de Compostela dúas funcionarias para axudar cos trámites ás persoas que nos concentramos para solicitar a axuda. Dende a apertura do prazo até a finalización do mesmo, na delegación de industria en Vigo o que había era descoñecemento e desinformación e falta de equipos e material para cursar as axudas: a plataforma tiña un funcionamento precario e non existían ordenadores a disposición do público.

– A miseria da contía da axuda: véndesenos que nesta convocatoria a contía da axuda aumentou até os 90 €, ou 150 de sermos familia numerosa. En tempos en que unha gran parte da poboación sofre a cotío a chamada pobreza enerxética, en que moitas de nós sufrimos cortes de luz por non poder pagar as elevadas facturas, a escaseza do importe das axudas parécennos un insulto.

– Excesiva burocratización das convocatorias: ademais de termos que salvar a presentación telemática, a falla de persoal e equipos para a tramitación, volvemos a sufrir os atrancos administrativos, a esixencia de documentación, unha dobre convocatoria para unha única axuda, que nos obriga a superar a mesma “carreira de obstáculos” para conseguir uns poucos euros.

Esiximos que a Xunta, como o resto das administracións, tome en serio o benestar das persoas, e que, dunha vez por todas, mude a concepción asistencialista e miserenta á que nos ten acostumadas, por medio de políticas que vaian a orixe do problema, que ataquen e rachen con este sistema no que mentres moitas pasamos frío, uns poucos enchen os petos especulando coas nosas necesidades básicas.

Coia, maio 2015.

Autoría: ODS-Coia, G.A.S. e a parroquia do Cristo da Vitoria

http://odscoia.arkipelagos.net/xunta-convoca-de-novo-un-ticket-el%C3%A9ctrico-insuficiente

O Grupo Parlamentario popular presentou no último momento a emenda que inclúe na Lei de seguridade cidadá a legalización das “devolucións en quente” en Ceuta e Melilla. A Comisión de Interior aprobouna só cos votos a favor do Partido Popular, polo que se cambia pola porta de atrás a Lei de estranxeiría.

Faltas de respecto á Policía

Os insultos ou faltas de respecto contra axentes de policía durante a celebración de concentracións xa estaban incluídos como infracción leve no artigo 37.4. Agora, a raíz dunha emenda presentada polo propio PP, a infracción aplíase a calquera situación en que os axentes dos Corpos e Forzas de Seguridade do Estado estean a exercer as súas funcións.

Centros de telecomunicacións.

A partir dunha emenda, tamén do PP, as infraestruturas de telecomunicacións quedan incluídas no grupo de localizacións con especial protección. A intrusión nestes centros ou a obstrución do seu funcionamento agora constituirán unha infracción grave, castigada con multas de 601 a 30.000 euros.

Venda ambulante

O artigo 37.7, que sinalaba como infracción leve a ocupación de inmobles, inclúe agora tamén a ocupación da rúa e, expresamente, a venda ambulante non autorizada, que pasan a estar castigadas con multas de 100 a 600 euros.

Capuchas e concentracións

A marxe para identificar a persoas que tapen a cara medra. Tralos últimos cambios, este control poderá realizarse tamén cando a prenda tape a cara parcialmente. No caso das concentracións no Senado, Congreso e parlamentos autonómicos, agora tamén se castigan aínda que non causen unha perturbación grave.

*Traducción do Grupo de Axitación Social dun artigo do Diagonal 235

Ilustracións: Inés Casarejos

É evidente que, igual que talar un bosque evita que arda nun incendio, bombardear e matar a poboación civil nun “ataque lóstrego” evita que sufran unha guerra. Agora ben, é unha solución que non consideramos aceptable, e moito menos “humanitaria”.

Pero en todo caso, sabemos que, ao igual que en Afganistán ou Iraq, están moi lonxe de ser os motivos humanitarios os que moven a actuación dos Estados Unidos e os seus aliados. Siria ten un papel clave no mapa enerxético e xeoestratéxico mundial, ademais de poder ser considerada como un “exemplo” a través do que enviar unha mensaxe a outros “inimigos”, como o veciño Irán.

“Denunciar e oporse ao ataque liderado polos Estados Unidos e apoiado pola OTAN non significa aliñarse no bando do goberno de Siria, senón no do seu pobo.”

Ora ben, denunciar e oporse ao ataque liderado polos Estados Unidos e apoiado pola OTAN ou os seus integrantes -entre eles o Estado español- non significa aliñarse no bando do goberno de Siria, senón no do seu pobo. Un pobo que conta xa con milleiros de persoas mortas e desaparecidas e, segundo algunhas fontes, máis dun millón de desprazadas a causa da represión desatada tras as protestas da primavera de 2011 e o posterior estado de conflito armado. Un conflito no que, desde logo, xogan un papel crucial as potencias internacionais, fundamentalmente os propios Estados Unidos.

Esiximos, polo tanto, que o estado español retire o seu apoio á intervención en Siria, que esta non se leve a cabo e que remate o apoio internacional á guerra interna nese país, sexa en forma de venda de armas ou calquera outra.

E lembramos que só a loita continua contra o militarismo e as estruturas físicas, políticas, económicas e ideolóxicas que o manteñen, nos permitirá evitar novas guerras.

Autoría: Grupo de Axitación Social.