Xa non abonda con cantar aquilo de Galicia, gran carallo de sal. En realidade Galicia vai camiño de se converter nun siniestro total por esfarelamento en fundido do queixo furado. A este paso conseguiremos comunicar subterraneamente con Yanacocha en Perú (ouro) ou coas antípodas neocelandesas en Waihi (ouro) amigándonos co pobo mongol de Baotou en China (terras raras) e mandándolle un hei carballeira! pola festa do patrón á parroquia de Barberton en Sudáfrica (ouro).

Sacha que sacha, fura que fura, a vosa á escravitude. Consellaría de Industria opina que Galicia é unha mina. Un neo-Potosí galaico onde conflúen múltiples intereses bancarios, financeiros, especulativos e xeopolíticos de primeira orde. Ameazados como estamos dende a publicación da orde do 7 de febreiro (DOG 15/02/2013), non hai recuncho que non se conmensure en cuadrícula mineira. Dende Corcoesto -Cabana de Bergantiños (ouro), pasando pola Limia (feldespato), a Terra Chá (seixo) a Serra da Groba (ouro) ou até a propia Serra do Galiñeiro (terras raras) os nomes oficiais dos protagonistas varían segundo a ocasión: Edgewater Corporation (Canadá), Minicer S.L., Erimsa (Noruega), Medgold (consorcio anglo-canadiano) ou Umbono (Sudáfrica). Capaces de mutar e transformarse en filiais máis manexábeis segundo as necesidades de cada zona, estas empresas son a expresión mineira de conglomerados bancarios capaces de dictar a folla de ruta a gobernos enteiros ou dominar os medios de comunicación habituais.

Existe ampla documentación de como a actividade mineira estraga todos os recursos acuíferos nas zonas afectadas orixina danos irreparables no subsolo que invalidan os modelos produtivos tradicionais xerando enfermidades, conflictividade social e viciando aínda máis o mercado laboral con prácticas próximas á escravitude.

Resulta xa que logo imprescindíbel unha presenza cidadá crítica que se articule activamente contra estas transnacionais esixindo un posicionamento científico de rigor á hora de avaliar os prexuízos que dela se derivan e demandando un comportamento político á altura das circunstancias. Hai demasiado en xogo.

http://serragalinheiro.wordpress.com/

Autora: Begoña Outeiro, Membro da Plataforma pola protección da Serra do Galiñeiro