“Imos marchar para demostrar a nosa perseveranza e a nosa forza como mulleres colectivamente organizadas. Somos diversas, pero temos unha identidade e obxetivo común: superar a inxustiza actual”

Imos marchar para demostrar a nosa perseveranza e a nosa forza como mulleres colectivamente organizadas, con distintas experiencias, culturas políticas e orixes étnicas, pero que teñen unha identidade e un obxectivo común: o desexo de superar a inxusta orde actual que provoca violencia e pobreza e construír o mundo que queremos, baseado na paz, na xustiza, na liberdade e na solidariedade.

Imos marchar para reclamar os nosos dereitos.
Imos marchar na loita contra a mercantilización das nosas vidas, da nosa sexualidade e dos nosos corpos.
Imos marchar para denunciar o sistema capitalista, sexista, racista e lesbofóbico que explota o traballo diario reprodutivo e produtivo das mulleres, á vez que concentra as riquezas nas mans duns poucos.
Imos marchar polo fin inmediato dos conflitos armados e polo uso do corpo das mulleres como botín de guerra.
Imos marchar na loita contra a privatización dos recursos naturais e dos servizos públicos.
Imos marchar pola soberanía alimentaria e enerxética e contra a destrución e o control dos nosos territorios.
Estaremos en marcha ata que consigamos os nosos dereitos á saúde, á auga potable, ao saneamento, á terra, á vivenda e á autonomía sobre as nosas sementes .
Estaremos en marcha ata que todas sexamos libres

As tres xogadoras relatan algúns feitos recollidos pola Federación deportiva de Finlandia, ou polo Consell Català de l’Esport como formas de acoso:
-Pullas e insultos de connotación sexual
-Xestos ou expresións faciais ou corporais de natureza sexual
-Suxerencias e comentarios de natureza sexual en relación ao propio corpo, vestimenta, vida privada, …
– Chamadas telefónicas, mensaxes (sms) correos electrónicos, ou cartas de contido sexual
– Enviar ou amosar material fotográfico ou obxectos de contido sexual
– Bromas sexistas ou burlonas….

“O presidente do Club Leis 26 de Fútbol Sala, amparado na súa posición de superioridade, trataba as xogadoras dun xeito denigrante, vexatorio e humillante ata chegares ao acoso sexual”

Este home durante 15 longos meses, valéndose dunha posición de superioridade -amparada no seu cargo dentro do Club- as trataba dun xeito denigrante, vexatorio e humillante de forma continua; insultábaas chamándoas putas ou lesbianas; provocaba situacións incómodas ás xogadoras buscando encontros illados e individuais con elas; mandáballes mensaxes a horas intempestivas, moitas veces con alto contido erótico e sexual.

“As xogadoras que denunciaron os feitos foron apartadas das convocatorias ao mesmo tempo que se lles imposibilita transferir a súa ficha a outro club“

Estes feitos desencadearon o medo, a inseguridade e o menoscabo na súa integridade moral e psíquica ata que acordaron denunciar tales feitos e foron apartadas das convocatorias do Club (aínda que non as deron de baixa, o que lles impide xogar noutro club).
A demanda foi desestimada e -aínda que non estamos de acordo coa súa desestimación e actualmente esta recorrida- podemos ler no auto: “…O Dereito Penal é a resposta máis grave ante determinadas condutas. É importante advertir que non se debe pretender que ante calquera conduta reprochable a reacción que teña a sociedade sexa exclusivamente o Dereito Penal. Mal irá unha sociedade que só sabe empregar tal instrumento e que só entende que se debe reprochar aquilo que é delito, como se un acto polo feito de non ser delito xa non merecera reproche social ou resposta dende as institucións.”

Non podemos consentir que unha vez máis as mulleres deportistas teñan que aturar un trato vexatorio e situacións de acoso, e que non sexan recoñecidas como profesionais dentro do mundo do deporte.

“A UNESCO establece que as organizacións deportivas teñen a responsabilidade de garantir a protección a menores e mulleres frente o abuso e o acoso sexual“

Tendo en conta que o Código de Ética Deportiva da UNESCO establece que as organizacións deportivas teñen a responsabilidade de velar pola implantación de garantías no contexto dun marco xeral de apoio e protección a menores, novas e mulleres, con obxecto de protexer do abuso e acoso sexual aos grupos antes mencionados.
SOLICITAMOS A VOSA SOLIDARIEDADE COAS RAPAZAS DO CLUB LEIS DE PONTEVEDRA E QUE VOS MANIFESTEDES EN CONTRA DO ACOSO.

Autoría: Marcha Mundial das Mulleres
* este texto enviouse por correo a todolos clubs de futbol con algún equipo femenino de Galicia

Esta alianza tivo a súa primeira posta en escena a nivel internacional no Encontro de Nyéléni (Mali 2007), onde xunto cos movementos indíxenas, campesiños e ecoloxistas, VC xuntamos esforzos na consecución de obxectivos fundamentais para a MMM: rematar coa feminización da pobreza e eliminar a violencia de xénero. En Galiza asistimos a este proceso cando acollimos o VII Encontro Internacional en Vigo-2008, cun Foro sobre Soberanía Alimentaria e unha Feira de Soberanía Alimentaria. As accións de defensa dos nosos territorios, a agroecoloxía e o Cumio dos Pobos (paralelo á celebración da Conferencia da ONU sobre desenvolvemento sustentable, Rio+20), achégannos a unha nova forma de vida no planeta en solidariedade, oposta á mercantilización da natureza e da vida, pola defensa dos bens comúns e en favor da xustiza social e ambiental.

Dende o feminismo reformulamos os conceptos de traballo, familia, sostibilidade, para incluír neles á vida mesma, incorporando as relacións humanas como parte dos conflitos e relacións de poder. Así, as organizacións feministas propomos a despatriarcalización do Estado, quen nunca abandonou o machismo, tomando as mulleres como recursos dispoñibles para complementar as súas obrigas, por medio da división sexual do traballo e reforzando o modelo patriarcal de familia.

As mulleres sabemos que a nosa loita é todo o día, somos mulleres e non mercadoría!

Para as mulleres o capitalismo non ten ECO.

Autora Marcha Mundial das Mulleres Galicia.