“A dilapidación de recursos públicos continúa: no aparcamento disuasorio do Regueiriño, Domaio, invertíronse 160.000 euros co resultado de reducir as prazas de 60 a 32”

Foto: Juantiagués

Un exemplo claro é o chamado aparcamento disuasorio do Regueiriño,
Domaio. Unha actuación sobre un terreo sobrante de vía pública, PO 551, onde estacionaban diariamente 60 coches. Que fixeron? Unha inversión superior aos 160.000 euros para reducir a capacidade de aparcadoiros xusto á metade: 32 prazas. Iso só pode ter un nome, dilapidación dos
impostos dos cidadáns.
Con esa inversión puidéronse arranxar as dúas parcelas de sobrantes da vía pública na zona, cunha capacidade de 100 prazas de aparcadoiros, e mellorar as paradas do bus. Pero non quixeron nin o concello nin a Xunta de Galicia.
Outra obra recente é a instalación da tubaxe que trae a auga de uso doméstico desde A Guía, Lagoa, Vigo ao Con, Moaña. Obra cun custo de millóns de euros e que, sen entrar en funcionamento, xa rebentou
en diversas ocasións. Ten algunha responsabilidade a empresa construtora? Quen se fai cargo dos sobrecustos? Polo que se leva lido, non. Coma sempre, serán as administracións cos nosos impostos as
que se fagan cargo dos custos. Teremos que seguir atentos, cando entre en carga total, seguro que serán normais os rebentóns e os sobrecustos.
Como podemos catalogar esta forma de actuar das administracións? Responsables, dilapidadoras, irresponsables, corruptas… cada quen que saque as súas propias conclusións.

Autoría: Serxio Regueira

Formigón para o porto de Punta Langosteira

foto: Santi Villamarín

Coa que está caendo, a ninguén lle pode sorprender que os cidadáns esteamos indignados, cabreados e mesmo sintamos vergoña allea por tanta trama corrupta, por tanto saqueo do diñeiro público, é dicir, dos nosos impostos.

“Agora entendemos por que, con fondos públicos, se teñen feito obras millonarias, que non eran precisas para o interese xeral, pero si para o peto duns cantos”

Agora é entendible por que, con fondos públicos, se teñen feito obras
multimillonarias, que non eran precisas, ou non prioritarias para o interese xeral, pero si para os petos duns cantos. Xa na etapa pre democrática había rumores de prácticas fraudulentas. Pero o máis difícil de asumir é que na democracia se continúe con esas prácticas. Por que non se denunciaban estas practicas? Porque son precisas probas. Quen tiña esas probas? Os corruptos e os corrompidos e como é fácil de entender, os lobos entre si non se comen.
Dá náuseas imaxinar os miles de millóns que supón ese 5% de todas
as contratacións e os investimentos públicos nos últimos trinta anos. Dá náuseas ter que escoitar as explicacións e as xustificacións dos corruptos, sempre defendéndose, xustificándose e poñendo o ventilador a funcionar e defender. E os xefes principais: son persecucións, non sabían nada, pasaban por alí, etc. Como
rematar con estas prácticas? Desde a miña humilde opinión, non son precisas moitas leis, cunha curta e diáfana abondaría. Tería que establecer, de xeito totalmente diáfano, que os corruptos e corruptores que defraudan ou rouban diñeiros públicos deberán devolver ata o ultimo céntimo con intereses e ir directos ao trullo. É difícil acadar este obxectivo cando o poder lexislativo tamén está metido na allada. Todo “presuntamente”.

Serxio Regueira

Afortunadamente para nós hai europarlamentarias que sen ser españois, teñen a decencia de defendernos como cidadáns europeos enfrontándose aos traidores da cidadanía galega: o Sr. Iturgaiz e o Sr. Millán Mon.

“Os gobernos de Galicia e do estado español intentan desvirtuar a situación real do saneamento das Rías Galegas.”

O que sucedeu onte na Comisión de Peticións da U.E é unha demostración de honradez por parte da ecoloxista letona Tatjana Zdanoka e a liberal austríaca Angelika Werthman. Con ela se pon de manifesto que non están dispostas a someterse á política feudalista que están a practicar os gobernos de Galicia e do estado español, os cales, a través dos
seus representantes, intentan desvirtuar a situación real do estado do saneamento
integral das Rías Galegas e impoñer un texto de informe, interesado, que non se
corresponde coa situación real das rías.

A P.D.R. DE VIGO CIES ten feito propostas e achegas concretas sobre o tipo de actuacións que se necesitarían para conseguir un saneamento total da ría de Vigo e a recuperación das zonas degradadas. Solicita que se destinen as partidas presupostarias dos fondos europeos necesarias para rematar estas infraestruturas, así como un rigoroso
control sobre as mesmas para que se destinen unicamente a estas obras.

A P.D.R. DE VIGO CÍES solicita do Parlamento da U.E. o máximo rigor na redacción do informe así como a inmediata toma de decisións que conduzan á pronta solución do saneamento integral e á rexeneración da ría de Vigo.

Serxio Regueira Presidente da Platafroma de Defensa da Ría De Vigo “CIES”

Foto Ángela Musat