O carril bici é aquel sinalizado axeitadamente para bicicletas, ou ben calquera vía independente na que se permite o tránsito delas. Moitos cidadáns demandamos alternativas de mobilidade moito máis sostíbeis e saudábeis có uso de vehículos a motor.
Por esa razón resulta sorprendente que nunha cidade como Vigo non se promova a creación dalgunha iniciativa que favoreza o uso e o aluguer de bicicletas por parte
do Concello.

“En Vigo, maila investirse inxentes cantidades de recursos públicos nas obras de humanización, descoidouse a creación de redes de carril bici”

Opino que a utilización xeneralizada da bicicleta podería supor unha revolución no
concepto de mobilidade urbana e interurbana. Porén, algúns detractores sosteñen que hai que ter coidado en relación á instalación de ciclovías segregadas en Vigo. Argumentan que o que funciona para os Países Baixos e outros lugares, onde se conseguiu un uso masivo da bicicleta, non necesariamente funcionaría en Vigo. Malia investirse inxentes cantidades de recursos públicos nas obras de humanización e empedrado da cidade, descoidouse o deseño e creación de redes de carril bici onde os ciclistas vigueses puidesen viaxar dun punto a outro da cidade e incorporar un pouco de exercicio aerobio nos seus desprazamentos.

Estou convencido de que en Vigo podería planificarse unha rede de carrís bici. Algúns poderían ser de lecer e tempo libre, dentro das áreas arboradas e parques ou nas inmediacións da marxe do río Lagares, outros poderían cubrir diferentes zonas do centro da cidade e mesmo favorecer a mobilidade entre distintos barrios. Tamén se poderían marcar determinadas zonas da calzada para uso de bicicletas ou un carril compartido.
Podería trazarse un modelo combinado de vías compartidas e segregadas. Dito modelo está moi desenvolvido en zonas históricas de grandes cidades europeas nas que hai unha morea de vías integradas nas que circulan bicicletas e coches. Estes vehículos circulan compartindo o espazo nalgunhas zonas grazas a un deseño urbano que impide a velocidade excesiva dos vehículos a motor, mais tamén hai espazos da cidade nos que existe unha delimitación específica do ancho da vía exclusivo para bicicletas e peóns.

Oscar Lomba

A mobilidade como un servizo público, de respecto ao medio e complemento á calidade de vida debe ser unha prioridade das administracións.

A clase política sometida aos poderes económicos ten deseñado e aplicado unhas directrices económicas dirixidas ao consumismo, á privatización dos servizos públicos esenciais, á especulación e á falta total de respecto ao medio. Esta programado a concentración nas grandes urbes, da nosa costa e non deseñan nin poñen en práctica actuacións que impidan a despoboación no interior do territorio. Como proba temos a programación de investimentos multimillonarios en autoestradas, concretamente na
ampliación da ponte de Rande sen que se xustifique a súa necesidade nin siquera para o futuro.

Está a modalidade de transporte colectivo como xa temos proposto ás diferentes administracións dende os anos 2000, pasaría por deseñar un plan a medio e longo prazo que contemple a conexión entre os distintos medios de transporte colectivo de pasaxeiras (terrestre e marítimo, incluso aéreo) para o que habería que transformar as estacións
do tren, os peiraos do transporte de ría e as estacións de autobús en estacións intermodais (como xa se está facendo na estación do tren de Vigo), con horarios
coordinados que faciliten os trasbordos e a viaxe sen demora.
Para que isto funcione é preciso que:

• As estacións dispoñan de acceso de bus público e zonas de aparcadoiro para vehículos privados cun custe soportable para as usuarias do transporte público.
• Que dispoñan de puntos de información sobre as liñas do transporte urbano  circulares así como a zonas específicas industriais de Vigo e da área metropolitana.
• Implantación tarxeta transporte válida para calquer medio.
• Que a cidadanía se implique no uso do transporte metropolitano, por tanto na redución do uso do vehiculo privado e das emisións de CO2.

A posta en práctica destas medidas e a construcción de paradas de bus nos itinerarios convencionais, fóra dos carrís de circulación, darían un plus de axilidade ó tránsito de pasaxeiros, máis comodidade para as usuarias e unha considerable redución de costes enerxéticos unha importante contribución á reducción da contaminación ambiental da ría de Vigo.

Con vontade, compromiso e sentido común, sí se pode!

Serxio Reguira, Plataforma pola defensa da Ría de Vigo, CIES