Política enerxética da UE.

– Discurso oficial.

O  obxectivo da UE “20-20-20”, que promove acadar en 2020 unha diminución do 20% na emisión dos gases de efecto estufa (GEE), mellorar a eficiencia enerxética nun 20% e que as enerxías renovábeis xeren 20% do total da enerxía, non é máis que un lavado de cara verde que non se reflicte nas políticas que adopta na realidade.

– Na realidade.

• Promoción da enerxía nuclear no mix enerxético.
• Subvencións a sectores altamente consumidores de enerxía como a automoción ou a aviación.
• Sistema de Comercio de Emisións dos GEE, transmitindo que todo se pode mercantilizar e que o investimento en vez de procurar a redución no consumo debe utilizarse para mercar o dereito a consumir e contaminar aínda máis.

Alternativas:

– Mix enerxético.

Cambio efectivo do mix enerxético, substituíndo as fontes de enerxía non renovábeis (petróleo, gas, nuclear) polas renovábeis (eólica, solar, mareomotriz), acompañado de medidas fiscais que reflictan o verdadeiro custe social e ambiental xerado por cada unha delas: contaminación, destrución de ecosistemas, desprazamento de pobos… O investimento nas renovábeis e a implantación de medidas que maximicen a eficiencia enerxética. Estes son sectores cunha elevada capacidade para crear postos de traballo e polo tanto son unha das saídas á actual crise capitalista.

–Suficiencia.

A política económica europea centrada no ciclo productivismo-consumismo xera un continuo aumento da demanda de enerxía, xustificando así a necesidade de contar coa enerxía nuclear ou os combustíbeis fóseis. Nunha sociedade que promova a suficiencia, a produción enerxética debe limitarse a satisfacer as reais necesidades das persoas e non as de sectores e intereses alleos á cidadanía.

–Soberanía enerxética.

A dependencia dos combustíbeis fóseis anula a soberanía enerxética e conduce a tensións xeopolíticas xeradoras de guerras e miseria. Fronte á rede europea de enerxía cumpre orientar a produción enerxética ás necesidades de cada pobo camiñando así cara ao autoabastecemento. As enerxías renovábeis teñen aquí unha importante vantaxe comparativa xa que practicamente en calquera comarca se pode aproveitar a enerxía do vento, do Sol ou das mareas, permitindo unha efectiva descentralización e achegar o local de produción ao local de consumo. Verdegaia. Ilsutración Peri.http://periantio.blogspot.com

Sabías que, contando os efectivos dos exércitos en Europa, das forzas “paramilitares” e das forzas de reservistas, Europa conta con máis de 6 millóns de persoas adestradas e dispostas para a guerra e a intervención militar?

Sabías que 24 dos 28 países da UE coordinan a súa política militar baixo a OTAN?

Sabías que a UE participou ata agora en trinta e cinco operacións militares no exterior, contando con forzas militares propias e dos estados membros? Sabías que pode despregar entre 50-60.000 soldados a máis de 4.000 km de distancia e de sesenta días e mantelos durante un ano en guerra?

Sabías que a UE ten o segundo complexo militar industrial máis potente do planeta e que a suma das ventas anuais de armas das industrias militares de países da UE superan os 115.000 millóns de dólares?

Sabías que a UE conta con estruturas militares propias que duplican as dos estados que a integran: ten un Estado Maior da Defensa, unha Axencia Europea de Defensa, un Comité Militar, un servizo de espionaxe, cuarteis xerais, corpos de exército, entre outros?

“Sabías que existe unha “doutrina” de seguridade da UE e que na súa definición e control non pintan nada nin o Parlamento Europeo, nin ningún dos órganos representativos da UE?”

Sabías que existe unha “doutrina” de seguridade da UE e que na súa definición e control non pintan nada nin o Parlamento Europeo, nin ningún dos órganos representativos da UE?

Sabías que a política do Frontex desenvolve unha postura militar para o tratamento das migracións?

A política de seguridade da UE está altamente militarizada e ten un enfoque ofensivo e intervencionista. Existe un potente lobby militar que inflúe decisivamente nesta política e na construción dun polo militar-industrial que promova a venda de armas e a exportación de conflictos internacionais. Toda esta política págase cos impostos da cidadanía e practícase de costas á sociedade e sen contar coa súa opinión. É insolidaria coas necesidades sociais europeas e do resto do mundo e tan só busca fortalecer os intereses da oligarquía do capital. Pódese aspirar á desmilitarización da defensa en Europa e no planeta e apostar pola seguridade humana en vez da seguridade militar. Pero a UE non o fai.

Baladre. Texto extraído da campaña “De que vai a UE” (Baladre, CGT e Ecoloxistas en acción): http://www.coordinacionbaladre.org/sabias_que

Foto: Rock Cohen

]]> https://aboia.ecoarglobal.org/?feed=rss2&p=1355 0 https://aboia.ecoarglobal.org/?p=1337 https://aboia.ecoarglobal.org/?p=1337#respond Wed, 04 Jun 2014 18:02:53 +0000 https://aboia.ecoarglobal.org/?p=1337 Sigue lendo →]]>  

Foto: C.Kogo

É unha organización política supranacional integrada por 28 estados. A UE constitúese nunha forma de confederación moderna, atípica e única, na que a soberanía está repartida entre a Unión e os estados que a integran.

Cales son as institucións da Unión Europea?

A UE conta cun sistema de goberno híbrido, no que se conxugan institucións baseadas na ciudadanía europea e outras derivadas dos acordos entre algúns ou todos os estados que o integran.

Parlamento europeo (PE):é unha cámara composta por 766 diputados elexidos polo sufraxio da cidadanía europea en circuscripcións estatais. O PE é en teoría a institución suprema da UE, ten atribucións lexislativas, presupuestaria e escolle á Presidenta da Comisión Europea.

Consello da Unión Europea (CUE):O CUE é en realidade un cúmulo de consellos formados polas ministras de cada un dos estados membros da Unión. Así hai un Consello de Asuntos Exteriores, outro de Económicos e Financieiros,… O CUE ten potestades lexislativas, presupuestarias e executivas, unhas veces de xeito colexiado co PE e outras de forma exclusiva (como é o caso dos asuntos exteriores e de “defensa”).

Consello europeo (CE):É un consello formado polos xefes de goberno e/ou estado de cada un dos estados e pola presidencia da Comisión Europea e o da propia CE. En teoría o CE é unha institución sen atribucións específicas, pero en realidade, é o centro onde se toman as decisións máis importantes da UE. Así, os CE de fins de 2011 e comezos de 2012 foron os que consolidaron as politicas de “austeridade” responsables de ainda máis recortes de dereitos sociais nos paises “pobres” da UE.

“En teoría o Consello Europeo é unha institución sen atribucións específicas, pero en realidade, é o centro onde se toman as decisións máis importantes da UE.”

Comisión europea (COE):Ten dous niveis, un inferior composto por unhas 38.000 funcionarias, e un superior composto por unha presidenta escollida polo CE e un “Colexio de Comisarias” formado por cargos nomeados polos estados membros que asumen unha carteira determinada (xustiza, industria, …). A COE é a auténtica forza executiva da UE, é a encargada de desenvolver e velar pola aplicación das leis e tratados acadados nas outras institucións da UE. Así, a Comisión de Pesca é aque concreta as coutas de cada frota según o principio da Política Pesqueira Común e os estudos científicos específicos.

Tribunal de Xustiza da UE (TXUE): Encárgase de interpretar e aplicar o Dereito da UE. Está composto polo Tribunal de Xustixa e un Tribunal Xeral, ademáis existen Tribunais especializados. Todos teñen caracter vinculante para os estados membros da UE. O TXUE acepta recursos de estados e de particulares, como foi no caso no que, gracias a un recurso particular, se obrigou ao estado español a abolir a “Doctrina Parot”.

Banco Central Europeo (BCE):É o banco encargado de manexar a política monetaria dos 18 Estados da Eurozona: define e executa a política monetaria do Euro, dirixe as operacións de cambio de divisas, coida as reservas exteriores do Sistema Europeo de Bancos Centrais e promove o bo funcionamento do mercado financieiro.

A quen beneficia a Unión Europea?

A UE é en realidade unha refundación das “Comunidades Europeas” (a do Carbón e o Aceiro, a da Enerxía Atómica, a Económica Europea, a de Defensa,…) e Unidade Europea de Occidental; institucións creadas nos anos 50 e 60 co dobre obxetivo de potenciar o capitalismo supranacional e oporse ao desenvolvemento do bloque socialista.

A UE, instituida en 1993, ainda que fose adornada coa cidadanía europea e uns dereitos civís moitas veces vulnerados, é en realidade unha ferramenta que empregan as élites económicas e gubernamentais para perpetuarse no poder.

“A UE, ainda que fose adornada coa cidadanía europea, é en realidade unha ferramenta das élites para perpetuarse no poder.”

Boa prova disto é a falta de democracia, transparencia e congruencia da UE. Na práctica a UE non procura o benestar da poboación, nen unha cidadanía activa, nen facer medrar a capacidade de autogoberno dos pobos e as pequenas comunidades. As institucións con máis poder na UE (CUE, CE, CEO e BCE) nen sequera se derivan do sufraxio universal da cidadanía europea, se non que son designados pola élite gubernamental (os dirixentes estatais), convertendo ao PE nun parlamento sen poder real.

Foto: Zacarías Abad

Na práctica, a CUE, o CE, a COE e o BCE, son institucións instrumentalizadas polos lobbys empresariais e os estados máis poderosos, dende as que se impoñen medidas antipopulares e que incluso van encontra dos principios da UE. Dúas probas disto son os límites que se puxeron durante anos ao libre movemento das cidadás de Rumanía e Bulgaria (xa que nese momento xa non facía falta tanta man de obra barata), ou que, mentres se abolían moitas outras fronteiras, se mantivera artificiosamente as fronteiras entre os sistemas bancarios (preservando así os paraisos bancarios e as comisións na transferencias entre estados).

Que podes facer ti?

Infórmate de como funciona a UE e oponte a UE do capital. Intégrate e participa en iniciativas e proxectos que favorezan o desenvolvemento solidario e sostible nas diversas escalas, dende o local ate o global.

Autoría Ecoar)))